Herken je dat?
Je krijgt een idee, voelt een impuls, merkt een verlangen.
En bijna meteen komt er iets achteraan:
Niet realistisch.
Te veel moeite.
Daar is nu geen tijd voor.
Wat zullen anderen ervan vinden?
Dit gaat toch niet werken.
Misschien kreeg je vroeger al te horen dat je een dromer was. Dat je ideeën niet realistisch waren. Dat je beter met beide benen op de grond kon blijven.
Wat anderen toen zeiden, kan ongemerkt je eigen stem zijn geworden.
Je wijst je verlangen af voordat je het werkelijk hebt toegelaten. Voordat je hebt kunnen voelen wat het je probeert te vertellen.
Daardoor kun je zelfs gaan denken dat je geen verlangens meer hebt.
Dat je je richting kwijt bent.
Maar je verlangen is er nog.
Het wacht op ruimte. Op erkenning. Op de kans om weer wortel te schieten.
Je hoeft niet meteen alles om te gooien of zonder na te denken ieder verlangen achterna te gaan.
Je bedachtzaamheid mag er ook zijn. Jij blijft degene die bepaalt wat je met je verlangen doet, wanneer je dat doet en op welke manier.
De eerste stap is alleen dat je het niet meteen afwijst. Dat je het weer toelaat, erkent en serieus neemt.
Pas daarna kun je rustig onderzoeken wat het je wil vertellen en welke stap werkelijk bij jou past.
Want juist daar begint richting.
Om je hierbij te helpen, heb ik de visualisatie Zielsverlangen gecreëerd.